Większość społeczeństwa ma błędne przekonanie mówiące, że chomik nie wymaga żadnych specjalnych warunków do życia ze względu na jego niewielkie rozmiary. Jednak – jak każde zwierzę – ma swoje wymagania, aby żyć szczęśliwie i w zdrowiu. Sklepy zoologiczne niestety nie są dobrym źródłem wiedzy odnośnie chomików i ich potrzeb.

Wymiary klatki, wymiary wybiegu – czyli podstawa

Podstawową rzeczą dla chomika jest jego klatka lub wybieg. W końcu tam spędza większość swojego krótkiego życia. Chomiki potrzebują odpowiednio dobranych wymiarów swojego domu, zupełnie jak ludzie. W końcu kto chciałby spędzić całe życie w mikrokawalerce?

Najlepiej, aby każdy chomik żył w lokum o wymiarach 100x50x50 cm, gdyż są to uniwersalne wymiary dla każdego gatunku chomika i wtedy pupil na pewno będzie szczęśliwy.

Jednak nie każdy jest w stanie pozwolić sobie na tak duże lokum dla chomika ze względu na ograniczoną ilość miejsca. Każdy gatunek chomika ma jednak „przypisane” wymiary domu:

• Chomik Roborowskiego – 60x40x40 cm
• Chomik dżungarski – 60x40x40 cm
• Chomik syryjski – 100x50x50 cm

Jednak wymiary lokum to nie wszystko, co warto o nim wiedzieć. Ważna jest też ściółka oraz jej wysokość, jak również to czy opiekun zdecyduje się na klatkę czy akwarium. Miejsce życia chomika ma wiele różnych wymagań, które należy spełnić.

Chomiki są samotnikami – NIE mogą mieszkać razem, gdyż będą agresywne wobec siebie, jak i ludzi.

Ściółka – równie ważna jak lokum chomika

Ściółka jest drugą podstawową rzeczą, która jest ważna i warto poświęcić jej trochę uwagi. Podstawową ściółką powinny być trociny, jednak nie mogą być to trociny złej jakości. Trociny muszą być odpylone, bez kawałków drewna oraz – co powinno być oczywiste – bez żadnych odpadów – czyli np. gwoździ czy śrub. Dodatkową ściółką mogą być: szarpanka oraz podłoże celulozowe.

Szarpanka powinna być stosowana w domkach czy kryjówkach chomika, aby mógł zrobić sobie z niej tzw. gniazdo, w którym będzie spał. Szarpanka zapewni pupilowy ciepły kącik.

Podłoże celulozowe może być wierzchnią warstwą ściółki, jak również może zostać wymieszane z trocinami. Nie jest jednak wymagane ani niezbędne.

Ważne jest, aby trociny miały chociaż 20 cm wysokości, aby chomik mógł w nich kopać oraz tworzyć tunele. W naturalnym środowisku te małe zwierzątka kopią tunele i tworzą podziemne norki.

Akcesoria dla chomika – czy są potrzebne?

Puste lokum z odpowiednią ściółką nie brzmi optymistycznie i nie zapewni szczęścia pupilowi. Ważną rolę odgrywają też akcesoria. Dwoma niezbędnymi akcesoriami są: kryjówka i kołowrotek.

Kryjówka, czyli drewniany/ceramiczny domek, w którym chomik może się schować, odpoczywać i spać. Ważne jest, aby miał odpowiednie wymiary dopasowane do zwierzęcia. Chomik syryjski nie zmieści się w małym domku, w którym zmieści się chomik Roborowskiego. Nie ma konkretnych wymiarów, które byłyby dopasowane do gatunków chomików. Trzeba samodzielnie dobrać odpowiednią kryjówkę. Można poprosić o pomoc w sklepie zoologicznym, jednak nie zawsze personel ma odpowiednią wiedzę. Z pomocą przychodzą tutaj osoby, które wykonują meble dla chomików na zamówienie – pomogą dobrać odpowiedni domek dla każdego gryzonia.

Kołowrotek również powinien mieć odpowiednie wymiary dopasowane do pupila. Dla każdego gatunku średnica kołowrotka powinna wynosić:

• Chomik Roborowskiego – 20 cm
• Chomik dżungarski – min. 20 cm
• Chomik syryjski – min. 30 cm.

Również tutaj chomiki potrzebują dobrze dobranego kołowrotka. Nie tylko średnica jest ważna, ale również sama budowa kołowrotka czy bieżnia w jego środku. Kołowrotki są plastikowe, drewniane oraz metalowe. Przy zakupie należy zwrócić uwagę na to, aby kołowrotek był bezpieczny oraz odpowiednio dostosowany do wielkości czy wagi chomika.

Kolejnymi akcesoriami są zabawki i inne mebelki. Chomik nie powinien się nudzić podczas aktywności. Zabawki zapewnią mu rozrywkę oraz będzie mógł je gryźć, tępiąc ząbki. Inne mebelki takie jak np. mostki umożliwią mu eksplorację otoczenia, jak również dodatkową aktywność fizyczną.

Pożywienie – chomik wszystkożerny czy jednak nie?

Podstawą diety chomików jest mieszanka ziaren, nasion i zbóż. Jednak karma musi być dobrej jakości i zawierać zróżnicowane składniki – przykładowo: pszenica, owies, proso, nasiona słonecznika, dyni i siemię lniane. Jednak to tylko podstawa. Chomiki potrzebują białka, a można je im dostarczyć poprzez: suszone larwy mącznika, suszone owady, suszone krewetki lub małe ilości gotowanego białka jajka. Jednak nie można przesadzić z ilością białka, gdyż może to spowodować rozwolnienie u gryzonia.

Oprócz podstawowych składników diety, warto ją wzbogacić o świeże owoce czy warzywa. Warto pamiętać o ich umyciu przed podaniem ich gryzoniowi. Jeśli są obawy odnośnie pochodzenia pożywienia, można obrać je ze skórki. Oprócz świeżych owoców można również podawać liofilizowane, jednak tylko w małych ilościach, gdyż zbyt duża ilość cukru może zaszkodzić chomikowi.

Wszelkiego rodzaju wapienka NIE są dobre dla chomików. Sklepy zoologiczne starają się je wcisnąć klientom, nie zwracając uwagi na dobro zwierzęcia. Wapienko tylko zaszkodzi chomikowi – białko dostarczamy wraz z pożywieniem.

Weterynarz – kilka słów o leczeniu chomików

Chomik jak każde zwierzę wymaga odpowiedniej opieki medycznej. Ważne jest, aby znaleźć weterynarza, który specjalizuje się w gryzoniach. Warto zabierać gryzonia na kontrolę chociaż raz w roku. Dodatkowo powinno się robić badania kału co pół roku, aby mieć pewność, że zwierzę nie ma pasożytów.

Każda zmiana w zachowaniu pupila może oznaczać, że coś jest nie tak. Przyczyny mogą być różne, a wykwalifikowany weterynarz znajdzie tę właściwą i wdroży odpowiednie leczenie.

Dodatkowo u chomików występują nowotwory. Przez ich małą wielkość szybko się rozprzestrzeniają, dlatego ważne jest, aby reagować jak najszybciej. Im szybciej zostanie wykryty, tym łatwiej będzie zapobiec jego rozprzestrzenianiu. Przy wczesnym wykryciu najczęściej pomaga farmakoterapia, jednak jeśli jest to nowotwór, który nie reaguje na leki, trzeba przeprowadzić operację usunięcia zmian nowotworowych. Dlatego właśnie tak ważne jest, aby znaleźć odpowiedniego weterynarza.